Ang ulan ay isang simbolo ng emosyon. Kapag masaya tayo, ang ulan ay nagbibigay ng sariwang hangin at buhay sa mga halaman. Kapag malungkot tayo, ang ulan ay nagpapahayag ng ating kalungkutan at paghihinagpis. 

Ang kalangitan ay hindi laging kulay asul, ang araw ay hindi laging nasikat, kaya ayos lang na kung minsan ay nabibigo tayo. Ito ang isa sa mga paborito kong quote  na aking isinulat noong 2012na nagpapaalala sa akin na ang buhay ay hindi perpekto at hindi lahat ng gusto natin ay ating makakamit.

Alam mo ba na ang pagpapahalaga sa sarili ay hindi nakasalalay sa opinyon ng ibang tao? Hindi mo kailangan na maghintay ng validation mula sa isang taong hindi ka naman nakikita bilang isang espesyal na nilalang. Ikaw ay may sariling halaga at karapatan na maging masaya at makaranas ng pagmamahal.

Ito ang tema ng aking blog post ngayon. Gusto kong ibahagi sa inyo ang aking mga karanasan at aral tungkol sa pag-ibig na hindi nasusuklian. Alam ko na marami sa inyo ang nakaka-relate sa sitwasyong ito. Baka nga ngayon ay mayroon kayong minamahal na hindi kayo mahal. O baka naman dati ay naranasan ninyo na ang masaktan dahil sa isang taong hindi kayo pinahalagahan.

Sa mundong ito, hindi lahat ng bagay ay pwedeng ibahagi sa iba. May mga lihim, mga pangarap, mga problema, at mga karanasan na mas gusto nating itago sa ating sarili. Hindi natin alam kung paano sasabihin sa iba ang ating nararamdaman o kung ano ang magiging damdamin nila ukol dito.

Sa panahon ngayon, maraming tao ang nag-aakala na ang pagkakaroon ng isang relasyon ay makakapagbigay sa kanila ng kasiyahan at kaganapan. Madalas nilang ipinagmamalaki ang kanilang mga jowa sa social media, at inaasahan nilang maging masaya sila dahil sa mga likes at comments na natatanggap nila.