Ang nakaraan ay isang bahagi ng ating buhay na hindi natin maibabalik o mababago. Ang mga karanasan, aral, at alaala na nakuha natin mula sa nakaraan ay nagbibigay sa atin ng hugis at kulay ng ating kasalukuyan. Ngunit hindi ibig sabihin nito na dapat nating ikulong ang ating sarili sa mga bagay na nangyari na. Minsan, ang paghawak sa nakaraan ay nakakasakit at nakakapigil sa ating pag-unlad at kaligayahan.

Ito ang aking payo sa inyo, mga Yagit. Alam kong mahirap ang buhay ngayon, lalo na sa gitna ng pandemya. Maraming problema, maraming stress, maraming pagsubok. Pero huwag nating hayaan na mawala ang ating ngiti sa ating mga labi. Dahil ang ngiti ay isang malakas na sandata laban sa anumang hamon ng mundo.

Hello mga ka-Yagit Ako si BatangYagit at ngayon ay magbabahagi ako ng isang nakakatawang tanong na naisip ko habang naglilinis ng bahay. Alam nyo ba yung mga taong nagsasabi na "di mo madadala ang kayaman sa langit"? Yung mga taong parang naiinggit sa mga mayayaman at gusto nilang pababain ang morale nila. Yung mga taong akala mo ay mas mabuti pa sila kaysa sa mga may pera. Yung mga taong feeling nila ay mas malapit sila sa Diyos dahil sa kanilang kahirapan :D. 

Ito ang mga katagang madalas kong marinig mula sa mga kaibigan at pamilya ko kapag ako ay nag-aalala tungkol sa kung anu-ano. Minsan, sinasabi ko rin ito sa sarili ko bilang isang paraan ng pagpapalakas ng loob. Ngunit sa totoo lang, hindi ko alam kung paano hindi mag-alala. Parang nakasanayan ko na kasi ang mag-alala sa lahat ng bagay, maliit man o malaki.

Paano ba maiiwasan ang pagkahulog sa maling tao? Ito ang tanong na madalas nating itanong sa ating mga sarili kapag nasaktan na naman tayo ng sobra. Bakit ba kasi ang hirap makahanap ng tamang tao? Bakit ba kasi ang dali nating maakit sa mga taong magagaling magsalita at magpakilig?

Mga kabataan ngayon, astig kung pumorma. Pasyalan mo bahay nila, tambak ang hugasan, labahan, at di naligpit na tulugan. Pero paglabas ng bahay, akala mo mga artista sa ganda at galing ng suot nila. Saan kaya nila nakukuha ang mga damit na yun? Baka naman sa ukay-ukay lang? O baka naman sa mga nanay at tatay nila na nagpapakahirap magtrabaho para may ipambili sila ng mga bagong damit?