"Kapag niloko ka sa una, huwag mong hayaang lolokohin ka pa sa pangalawa. Kahit mahal mo, huwag mong hayaang gawin kang tanga"

Ang sabi ng ilan, kapag niloko ka sa una, huwag mong hayaang lolokohin ka pa sa pangalawa. Kahit mahal mo, huwag mong hayaang gawin kang tanga. Ibig sabihin, kung nakita mo na ang mga palatandaan ng panloloko, dapat kang magdesisyon na putulin na ang relasyon at maghanap ng iba. Hindi mo dapat hayaang saktan ka ng paulit-ulit ng isang taong hindi marunong magpahalaga sa iyong pagmamahal.

 

Ngunit ang sabi naman ng iba, ang pag-ibig ay nagpapatawad at nagbibigay ng pangalawang pagkakataon. Hindi naman daw perpekto ang mga tao at lahat ay nagkakamali. Kung mahal mo talaga ang isang tao, dapat mong tanggapin ang kanyang mga pagkukulang at bigyan siya ng pagkakataon na bumawi at magbago. Hindi mo dapat agad-agad bitawan ang isang taong mahalaga sa iyo dahil lang sa isang pagkakamali.

 

Ano nga ba ang tamang gawin? Ipaliwanag ko sa inyo ang aking pananaw.

 

Sa aking palagay, ang sagot ay depende sa sitwasyon at sa mga taong sangkot. Hindi natin maaaring sabihin na mayroong isang tama o mali na sagot para sa lahat ng kaso ng panloloko. Ang bawat relasyon ay may kanya-kanyang kwento at dinamika. Ang mahalaga ay alamin natin ang mga dahilan at motibo ng panloloko, ang epekto nito sa ating sarili at sa ating relasyon, at ang posibilidad ng pagbabago at pag-unlad.

 

Kung ang panloloko ay nangyari dahil sa isang biglaan o di-sinasadyang pangyayari, tulad ng isang lasing na gabi o isang maling akala, maaari nating bigyan ng pagkakataon ang ating minamahal na ipaliwanag ang kanyang panig at humingi ng tawad. Kung makikita natin na siya ay tapat at sinsero sa kanyang pagsisisi, at handa siyang gawin ang lahat para maibalik ang tiwala natin, maaari nating patawarin siya at subukang ayusin ang relasyon.

 

Ngunit kung ang panloloko ay nangyari dahil sa isang paulit-ulit o sinasadyang gawi, tulad ng isang sekretong relasyon o isang sistemang pandaraya, hindi na natin dapat bigyan ng pagkakataon ang ating minamahal na lolokohin pa tayo ulit. Kung makikita natin na siya ay walang pagsisisi o pagsasabing totoo, at hindi niya binabago ang kanyang ugali o kilos, hindi na natin dapat patawarin siya o magtiwala pa sa kanya.

 

Sa madaling salita, ang desisyon kung magpapatuloy o hihinto na sa relasyon ay nakasalalay sa ating sariling pagpapahalaga sa sarili at sa relasyon. Kailangan nating tanungin ang ating sarili: Mahal ko ba talaga siya, , at kaya ko bang mabuhay ng walang takot at pag-aalala tungkol sa kanyang mga gawi at magtrabaho sa pagpapabuti ng aming relasyon? Kung hindi, kailangan nating mag-move on at maghanap ng mas maganda para sa ating sarili. Ang pagtitiwala ay dapat na ibinibigay sa taong karapat-dapat, at hindi ibinubuhos sa isang taong hindi marunong makapagsabi ng totoo at magpakatotoo sa kanyang pagmamahal.

Sa huli, ang pagtitiwala ay mahalaga sa pagpapanatili ng isang matibay at maligayang relasyon, ngunit hindi dapat ito ibinubuhos nang walang katapatan at diskarte. Mahalagang maghanap tayo ng pagkakataon na makapagsalita nang buo at walang takot, at bigyan ng pagkakataon ang taong kailangan ng kompromiso at pagbabago. Sa ganitong paraan, maiiwasan natin ang mga dating problema sa pagsasama, at mas magiging matatag at maligaya ang ating relasyon.