Minsan kailangan mong tanggapin na may taong kaya kang pakiligin, pero hindi ka kayang mahalin. Ito ang isa sa mga pinakamahirap na katotohanan na dapat mong harapin sa buhay. Hindi lahat ng taong nagpapasaya sa iyo ay para sa iyo. Hindi lahat ng taong nagpaparamdam sa iyo ay totoo. Hindi lahat ng taong nagpapakita ng interes sa iyo ay seryoso.

Sa pag-ibig, hindi pwedeng bigay ka lang ng bigay. Kailangan mo ding tumanggap. Ito ang isa sa mga aral na natutunan ko sa aking mga nakaraang relasyon. Hindi sapat na maging mabuti at mapagmahal ka lang sa iyong kapartner.

Gusto kong ibahagi sa inyo ang aking natutunan tungkol sa pagiging mag-isa. Alam ko na marami sa atin ang natatakot na mawalan ng kasama sa buhay, lalo na sa panahon ngayon na maraming problema at hamon ang hinaharap natin. Pero alam niyo ba na may mga positibong bagay din ang pagiging mag-isa?

Ito ang aking paniniwala na nais kong ibahagi sa inyo sa aking blog post ngayon. Marami kasing nagkakamali ng pag-ibig. Akala nila, kapag madalas silang magyakapan at maghalikan, ibig sabihin ay mahal nila ang isa't-isa. O kaya naman, kapag laging nagkikita at nagde-date, ibig sabihin ay masaya sila sa relasyon nila. Pero hindi ganun kadali ang pag-ibig. Hindi sapat ang pisikal na aspeto lamang. Hindi rin sapat ang oras na inilalaan lamang.

Ito ang aking pananaw sa pag-ibig at sa buhay. Hindi ko sinasabi na dapat mong sundin ang aking payo, pero gusto kong ibahagi sa inyo ang aking mga karanasan at aral na natutunan sa paghahanap ng aking tunay na pagmamahal.

Mga Yagit, gusto ko lang ibahagi sa inyo ang isang mahalagang aral na natutunan ko sa buhay: kalimutan mo yung mga taong hindi ka tinuturing ng tama doon ka sa mga taong minamahal ka at nakikita kung gaano ka kahalaga. Alam ko, madali lang sabihin pero mahirap gawin.