Isa sa mga pinakamalaking kasinungalingan ni Juan ay ang tungkol sa kanyang trabaho. Sabi niya sa akin, siya ay isang sikat na blogger na may libu-libong followers at sponsors. Sinabi niya na siya ay kumikita ng milyon-milyon sa kanyang mga blog posts na tungkol sa kanyang mga biyahe, karanasan, at opinyon. Sinabi niya na siya ay nakakapunta sa iba't ibang bansa at nakakasalamuha sa mga kilalang personalidad. Sinabi niya na siya ay may sariling bahay, kotse, at negosyo.

Ngunit lahat ng iyon ay pawang kasinungalingan lamang. Nalaman ko ang katotohanan nang makita ko si Juan sa isang mall na nagtatrabaho bilang isang sales clerk. Hindi siya ang sikat na blogger na sinasabi niya. Ang kanyang blog ay walang followers, sponsors, o kita. Ang kanyang mga blog posts ay puro kinopya lang mula sa ibang mga website. Ang kanyang mga biyahe, karanasan, at opinyon ay pawang imbento lang. Ang kanyang bahay, kotse, at negosyo ay wala ring katotohanan.

Nang tanungin ko si Juan tungkol sa kanyang trabaho, siya ay nag-deny at nagalit pa sa akin. Sinabi niya na ako ay nagsisinungaling at naiinggit lang sa kanya. Sinabi niya na ako ay hindi tunay na kaibigan at gusto ko lang siyang siraan. Sinabi niya na ako ay walang kwenta at walang mararating sa buhay.

Hindi ko na kinaya ang kanyang mga kasinungalingan at pagmamataas. Sinabi ko sa kanya na huwag na niyang akong kausapin pa at huwag na niyang akong tawaging kaibigan. Sinabi ko sa kanya na siya ay isang sinungaling at mapagpanggap. Sinabi ko sa kanya na siya ay walang hiya at walang respeto.

Mula noon, hindi na kami nag-usap pa ni Juan. Hindi ko na siya pinansin o pinakinggan pa. Hindi ko na siya binigyan ng pagkakataon na manloko o manira pa ng iba. Hindi ko na hinayaan na mapaniwala pa ako sa kanyang mga kasinungalingan.