Sa artikulo ng Medical News Today, sinabi nila na ang pagkain at pag-ibig ay mayroong koneksyon sa ating utak. Kapag kumakain tayo ng masarap na pagkain, naglalabas ang ating utak ng dopamine, isang neurotransmitter na nagbibigay ng pakiramdam ng kaligayahan at kasiyahan. Ang dopamine ay pareho ring naglalabas kapag nakakaramdam tayo ng pagmamahal sa isang tao.
Kaya naman, kapag nawala ang pagkain o ang taong mahal natin, maaaring makaramdam tayo ng lungkot, panghihinayang, at pagkawala. Hindi natin maibabalik ang dating saya na nadama natin sa kanila. Kaya minsan, mas pinahahalagahan natin ang mga bagay na wala na kaysa sa mga bagay na meron pa.
Ngunit hindi ito dapat maging dahilan para hindi natin pahalagahan ang mga bagay o tao na nasa atin ngayon. Hindi natin kailangan maghintay na mawala sila bago natin sila ma-appreciate. Dapat ay ipakita natin sa kanila ang ating pagmamahal at pasasalamat habang sila ay nandiyan pa.
Ang pagkain at pag-ibig ay parehong mahalaga sa ating buhay. Huwag nating sayangin ang mga oportunidad na makakain ng masarap at makapiling ang taong mahal natin. Dahil baka balang araw, magsisi tayo sa mga bagay na hindi natin nagawa o sinabi sa kanila.
