Maraming salamat sa pagbisita sa aking blog! Sa post na ito, gusto kong ibahagi sa inyo ang ilang mga paraan kung paano natin maipapahayag ang ating tunay na nararamdaman sa iba. Alam kong minsan hindi natin alam kung paano natin eksaktong sasabihin ang ating damdamin. Maaaring dahil ayaw nating masaktan ang iba o di kaya'y natatakot tayo na hindi sila makaintindi sa atin.

Hindi naman mahalaga kung malayo na ang narating mo. Ang importante ay marunong ka pa rin lumingon sa pinaggalingan mo. Ito ang isa sa mga aral na natutunan ko sa aking buhay. Hindi ko makakalimutan ang mga taong tumulong sa akin upang makamit ang aking mga pangarap. Hindi ko rin makakalimutan ang mga lugar na naging bahagi ng aking paglaki at paghubog. Hindi ko rin makakalimutan ang mga karanasan na nagbigay sa akin ng inspirasyon at lakas.

Mga Yagit, gusto kong ibahagi sa inyo ang aking saloobin tungkol sa isang mahalagang paksa: ang pagtitiwala sa relasyon. Alam nating lahat na ang pagtitiwala ay napakahalaga sa pagpapanatili ng isang matatag at masayang relasyon. Ngunit paano kung ang iyong minamahal ay niloko ka na sa una? Paano mo malalaman kung dapat ka pa bang magtiwala sa kanya o hindi na?

Mga Yagit, gusto kong ibahagi sa inyo ang isang mahalagang aral na natutunan ko sa buhay: wala kang dapat patunayan sa kahit sino, mas kilala mo ang sarili mo kaysa sa mga mapanghusgang pag-iisip na nakapaligid sayo.

Mga Yagit, magandang araw sa inyong lahat! Ako po si Batangyagit at ako ang inyong tagapaghatid ng mga makabuluhang usapan tungkol sa iba't ibang aspeto ng buhay. Sa araw na ito, nais kong makipagkwentuhan sa inyo tungkol sa isang napakaimportanteng paksa: ang pagmamahal.

Umaasa? Yun ang araw-araw mo syang iniisip kahit may iba na sya. Hindi man ganon kasakit pakinggan, pero nakakamatay kapag naramdaman. Gusto kong ipaliwanag ang konsepto ng pag-asa sa konteksto ng pag-ibig. Bakit nga ba umaasa ang ilan sa atin sa mga taong hindi na natin maaring maging? Ano ang epekto nito sa ating sarili at sa ating relasyon sa iba?