Amoy ng Lumang Avon at mga Pangarap ng Batang Yagit

Alam n’yo ba, noong dekada ‘90 hanggang early 2000s, may isang ritwal ang mga Pilipino na mas seryoso pa sa pag-aabang ng balita sa TV. Ito ‘yung sandaling dumadating si Ate o si Tita na may dalang makapal na lumang Avon brochure. Hindi lang 'to basta katalogo ng kung ano-anong pampaganda; ito ay isang mahiwagang portal patungo sa mundo ng karangyaan na madalas ay amoy Sweet Honesty o Imari.

Details: Category: Thoughts; By BatangYagit; 10.Jul; Hits: 57

BatangYagit

Content Creator

I love blogging

Share On

Ang pangarap ng mga Batang Yagit noon ay nakakulong sa manipis na papel ng mga inaalok na produkto. Ang Who, What, Where, When, at Why nito ay simple lang: Sino? Tayo, ang mga batang walang pambili pero may matinding kuryosidad. Ano? Ang amuyin ang pahina. Saan? Sa tapat ng bahay, sa sala ng kapitbahay, kahit saan basta may Avon brochure. Kailan? Tuwing bago ang buwan o may bagong collection. Bakit? Kasi libre mangarap, at ‘yun lang ang tanging paraan para ma-experience ang bango na pang-mayaman.

Paano mag move on kapag... wait, kailangan ba?

Hindi lang basta hugot tungkol sa pangarap ang dulot ng bawat kuskos sa pahina. Ito ay isang kolektibong karanasan ng lumang pamilya kung saan ang bawat miyembro ay may paboritong amoy na hindi naman bibilhin. Sino nga ba ang hindi makaka-relate sa frustration na maamoy mo ‘yung pabango pero alam mong sa papel lang siya magtatagal? Kuskos, amoy, ulit.

Isipin mo, ‘yun ‘yung panahon na ang standard ng luxury ay nasusukat sa kapal ng brochure at sa dami ng scented circles na pwede mong amuyin nang sabay-sabay. Sa bawat rub ng daliri mo sa papel, may kasamang matinding wish na sana, paglaki mo, afford mo na ‘yung isang bote. Maraming pangarap ng mga Batang Yagit ang nagsimula sa isang pahina lang ng katalogong ‘to.

Amoy ng Lumang Avon at mga Pangarap ng Batang Yagit

Bakit naging ‘mahiwaga’ ang amoy na ‘to?

Mahiwaga ang amoy ng lumang Avon kasi hindi lang siya pabango; siya ay simbolo ng pag-asa. Sa isang simpleng pamilyang Pilipino, ang makabili ng isang bote ng Far Away ay parang nakamit mo na ang rurok ng tagumpay. Ang amoy na 'yan ang nagbubukas ng pinto sa Filipino nostalgia 90s—panahong hindi pa digital ang lahat, at ang simpleng kuskos sa papel ay sapat na para pasayahin ang hapon mo.

Ito ay alaala ng isang panahon na mas simple ang depinisyon natin ng kasiyahan. Hindi natin kailangan ng mamahaling designer perfume para maramdamang espesyal tayo; sapat na ‘yung shared experience ng buong barangay na nag-aagawan sa isang brochure.

Sa huli, ang amoy ng lumang Avon ay paalala na ang pinakamagandang bango ay hindi nakukuha sa bote kundi sa mga alaalang nakasama natin sa bawat kuskos at bawat pangarap na binuo natin noong tayo ay mga Yagit pa lamang.